Z zachowanych dokumentów z XVIII wieku dowiadujemy się, że koadiutor biskup Rydzyński odprawiając w dniu 15 marca 1770 roku wizytację kanoniczną parafii lusowskiej stwierdził, że kościół w Lusowie wybudowano w 1244 roku, przy tym dodał, że nie wiadomo, kto go wybudował. Można spotkać opinię, że kościół w Lusowie ufundowała św. Jadwiga Śląska. Za powstaniem kościoła w 1244 roku przemawia ta sama data wykuta na kamieniu w murowanym w zewnętrzną stronę muru dzisiejszej kaplicy św. Jadwigi. Jak podają zapiski był to kościół drewniany. Wydarzeniem historycznym było utworzenie w Lusowie parafii wdniu 15 lipca 1288 roku. Świadczy otym fakcie dekret erekcyjny parafii lusowskiej, którego tekst z tłumaczenia łacińskiego brzmi:

"W imię Pana amen. Wszyscy zainteresowani niechaj zapoznają się z przedłożonym dokumentem, że my Jan II zwany Gerbiszem, z łaski bożej biskup Poznański, wspólnie z kapitułą naszą poznańska przekazujemy kościołowi lusowskiemu te oto wsie w zarząd parafialny: Lusowo, Sierosław, i dziesięciny nastepujących wiosek: Rumianka, Piątkowa, Sobiesierni i Brzyzyny. Dodajemy w/w kościołowi w wolne używanie: staw rybny, dwie role z łakami i dziesięcine rybną z jeziora. Dla umocnienia wiarygodności tegoż dokumentu potwierdzamy naszą i naszej Kapituły pieczęcia. Dokument wystawiono w Jaszkowie roku Pańskiego 1288 15 lipca".

Akt erekcyjny znajduje się w księdze konsystorskiej z 16 sierpnia 1601 r. Prawdopodobnie kościół był pod wezwaniem św. Jakuba Apostoła Starszego. Z biegiem lat drewniany kościół zniszczył ząb czasu i trzeba było wybudować nowy. Tym razem wybudowano kościół z cegły palonej, a nową świątynie konsekrował w 1499 roku niejaki Wojciech z Sochaczewa, biskup enneński, sufragant poznański. "Uposażenie jej zawiera księga beneficiorum z 1510 roku: Dokument podaje, że ten kościół był pod wezwaniem: Najświętszej Maryji Panny, św. Jakuba Apostoła i św. Jadwigi. Niestety i ta świątynia zbiegiem lat uległa niszczeniu i po raz kolejny zachodziła konieczność wybudowania nowego kościoła. I tak pomimo niesprzyjającej sytuacji politycznej odważny ksiądz proboszcz Ignacy Serdecki 20 stycznia 1913 roku zaczął rozbiórkę starego kościoła i zapoczątkował budowę nowego, o wiele większego, którą zakończono w 1916 roku. Ze starego XV wiecznego pozostało gotyckie prezbiterium ze sklepieniem gwiaździstym i łukiem tęczowym jako kaplica nowej świątyni pod wezwaniem św. Jadwigi i św. Jakuba Apostoła, którą konsekrował w 1918 r. Kardynał Edmund Dalbor. Do parafii lusowskiej w okresie międzywojennym należaly następujące wsie: Lusowo, Lusówko, Rozalin, Sierosław, Pokrzywnica (do 1952 r.) i cześć Batorowa.

W okresie międzywojennym proboszczami parafii lusowskiej byli:

• - ks.Ignacy Serdecki i był on już od 1908-1928,
• - ks.Józef Skowronek - lata - 1928-1930,
• - ks.Antoni Czeszewski - lata - 1930-1939, (zginął wobozie śmierci w 1942 r.)

W czasie II wojny światowej aż do 8 września 1941 roku kościół był czynny i działał w ograniczonym zakresie. Od tego dnia do końca wojny kościół był zamknięty a pod koniec wojny zamieniony na magazyn. W 1945 roku po ucieczce Niemców, natychmiast kościół otwarto i objęto opieką duszpasterską te same wsie co przed II wojna. Od tego czasu proboszczami parafii lusowskiej byli:

• - ks. Mikołaj Hentrich - początek 1945 r.,
• - ks. Kazimierz Dworak - 1945-1964,
• - ks. Adam Marciniak - 1964-1970,
• - ks. Alfons Jagodziński - 1970-1977,
• - ks. Ignacy Karge - 1977 - nadal,