Po raz pierwszy o istnieniu szkoły przy parafii w Lusowie dowiadujemy się z wizytacji przeprowadzonej w 1663 roku przez dziekana grodziskiego księdza Marcina Dobrzyca. Uczono w niej chłopów czytania i pisania oraz matematyki i śpiewów kościelnych. Wcześniejsza wizytacja archidiakona Strzałkowskiego zroku 1628 nic na ten temat nie mówi.

W sprawozdaniu z wizytacji kościoła lusowskiego odbytej przez archidiakona Zalaszowskiego w 1695 roku czytamy: "Szkoły i szpitala w Lusowie nie znalazłem w wizytach kościelnych najmniejszego śladu". Z wizytacji przeprowadzonej wroku 1779 przez sufragana poznańskiego Franciszka Rydzyńskiego wynika, że szkoły w Lusowie nie było.

Z ksiąg kościelnych parafii lusowskiej wynika, że do 1824 roku w Lusowie nie było szkoły. Pierwszy ślad jej istnienia sięga roku 1827, ale już trzy lata później, szkoła przestała funkcjonować z powodu prześladowań zaborcy. Ponownie otwarto ją w 1832 roku, a chodziły do niej dzieci z Lusowa, Sadów, Swadzimia, Otowa i Polityki. W księgach kościelnych odnotowano: "Liczba dzieci zdatnych do szkoły wynosi 96, z tego regularnie odwiedza szkołę 78". Od 1832 roku nauczycielem w Lusowie był Walenty Kałkowski. Dokumenty kościelne potwierdzają istnienie szkoły wlatach: 1835, 1877, 1859, a w 1867 roku notują też nazwisko nauczyciela Seweryna Jakubowskiego. Te same źródła informują, że w roku 1895 do szkoły w Lusowie uczęszczało 89 dzieci, a już wnastępnym roku było ich 117. W 1901 roku w parafii lusowskiej były trzy szkoły. W Lusowie 119 uczniów, w Sadach 130 uczniów i w Lusówku 100 uczniów.

W okresie międzywojennym czteroklasowa szkoła mieściła się przy kościele, tam gdzie obecnie znajduje się przedszkole. Dzieci, które chciały ukończyć pełną szkołę podstawową, jeździły do Tarnowa Podgórnego lub Ławicy. Ostatnim kierownikiem szkoły w Lusowie przed II wojną światowa był Stanisław Kośmider. Po odzyskaniu niepodległości, aż do 1946 roku szkoła wciąż mieściła się przy kościele, później przeniesiona ją do pałacu po generale Józefie Dowborze Muśnickim. Była to zbiorcza 7-klasowa szkoła podstawowa, do której uczęszczały dzieci z Lusowa, a do klas starszych także z Sadów, Batorowa, Lusówka, Otowa i Polityki. Od 1966 roku, gdy wydłużono kształcenie podstawowe o 1 rok, była to szkoła 8-klasowa. Niestety, w 1974 roku, ze względów oszczędnościowych zlikwidowano wcałej Polsce tzw. małe szkoły podstawowe na wsiach i utworzono gminne szkoły zbiorcze. Na mocy tego rozporządzenia w szkole Lusowskiej pozostały tylko najmłodsze klasy 1-4, natomiast starsze dzieci uczyły się w Przeźmierowie. Ostatecznie w 1977 roku szkołę zamknięto. Zlikwidowano placówkę oświatowa wokół której koncentrowała się działalność kulturalna wsi, tutaj odbywały się zebrania wiejskie i różne szkolenia, tutaj uczniowie pod kierunkiem nauczycieli zapraszali na przedstawienia, zabawy i różne imprezy artystyczne. Zasługą szkoły inauczycielki pani Marii Szaterskiej (Apolinarskiej) było zorganizowanie zaraz po wojnie pierwszej w historii Lusowa biblioteki - pierwsze książki kupowano za pieniądze zarobione na organizowanych przez nią zabawach i przedstawieniach szkolnych. Dalej księgozbiór był systematycznie w zbogacany przez panią Eugenię Dąbrowską, długoletnią kierowniczkę biblioteki. W latach 50-tych biblioteka szkolna stała się filią biblioteki gminnej.

W latach 1954-1974 przy szkole w Lusowie działała drużyna harcerska. Jej założycielką i drużynową była harcmistrz Anna Fintzel (Grajek). Drużyna przyjęła imię Adama Mickiewicza i w krótce stała się najpopularniejszą wiejską organizacją, do której garnęła się młodzież i którą do dziś najstarsi mieszkańcy Lusowa wspominają zdumą i z rozrzewnieniem. Za własne pieniądze, zarobione przy pracach polowych, zbiórce ziół, kolportażu książek, wypieku ciast i zbiórce odpadów użytecznych - drużyna zakupiła potrzebny sprzęt harcerski, organizowała wycieczki, biwaki, zimowe igrzyska itp. Stałym źródłem dochodu był też sklepik prowadzony przez harcerzy na terenie szkoły.

Kierowana przez harcmistrz Annę Grajek drużyna bardzo ożywiła życie Lusowa: harcerze wystawiali jasełka dla dzieci, organizowali "pochody bajek", zawody sportowe i sprawnościowe. Mieli tez swój zespół taneczny wyróżniony na eliminacjach powiatowych w Poznaniu. Szkolna drużyna harcerska uczyła patriotyzmu, przez wszystkie lata swej działalności dbając o groby powstańców i wojskowych na miejscowym cmentarzu i opiekując się grobami pomordowanych w lesie zakrzewskim. Za wzorową działalność drużyna zebrała wiele wyróżnień i dyplomów, a wnagrodę reprezentowała ZHP za granicą i przyjmowała na pokazowych zbiórkach harcerskich gości zagranicznych. Druhna Anna Grajek została wyróżniona przez Komendę Główną ZHP w Warszawie i na jej zlecenie prowadziła eksperyment metodyczny zakończony publikacją i nagrodzony. Przez wszystkie lata istnienia szkoły w Lusowie nauczyciele dbali, aby każdy uczeń po jej skończeniu kontynuował kształcenie w szkole średniej lub uczył się zawodu. O wysokim poziomie matematyki w szkole świadczy na przykład fakt, iż w 1973 roku trzej uczniowie startowali w Powiatowej Olimpiadzie Matematycznej i po zajęciu pierwszego, drugiego i czwartego miejsca zostali zakwalifikowani do etapu wojewódzkiego olimpiady uzyskując prawo wstępu do szkoły średniej bez egzaminu.